14 yaşındaki Barış şiirlerle kanseri yendi: Sabır Çiçeği kitabı

İstanbul Çekmeköy’de yaşayan 14 yaşındaki Barış Coşkun, yaklaşık 5 yıl önce konulan kanser teşhisinin ardından girdiği zorlu tedavi sürecinde duygularını şiirlere döktü; Barış şiirlerle kanseri yendi, annesiyle birlikte yazdıkları dizeleri Sabır Çiçeği adlı kitapta toplamıştı. Annesi Serpil Coşkun’un da 10 yıl önce aynı hastalıkla mücadele etmesi anne-oğul arasındaki bağı güçlendirirken, yazdıkları şiirler “Sabır Çiçeği” adlı kitapta bir araya getirildi.

Kanser Sürecinde Şiir Nasıl Bir Çıkış Yolu Oldu?

Çocuklarda nadir görülen karsinoid tümör (nöroendokrin sisteme özgü yavaş büyüyen tümör) teşhisi konulan Barış Coşkun, ameliyatların ve uzun hastane yatışlarının ardından içine kapanmaya başladı. Konuşmakta zorlandığı dönemde kalem ve kağıtla tanışan genç yazar, duygularını yazarak ifade etmenin iyileşme sürecine katkısını şu sözlerle anlattı:

“Kendimi yalnız hissettiğimde kalem kitap bana yoldaş oldu. Aslında kendimi yazarak daha çok iyileştiğimi fark ettim.”

Hastalık Hakkında Bilinmesi Gerekenler

Anne Serpil Coşkun’a da yaklaşık 10 yıl önce nöroendokrin tümör teşhisi konulmuştu. Nöroendokrin tümörler, vücudun hormon salgılayan hücrelerinden kaynaklanan ve genellikle yavaş büyüyen tümörlerdir. Karsinoid tümör ise bu grubun bir alt türüdür ve çocuklarda oldukça nadir görülür. Anne-oğul, birbirlerinden güç alarak bu süreci birlikte göğüsledi.

Sık Sorulan Sorular

Karsinoid tümör nedir? Nöroendokrin sisteme özgü, genellikle yavaş büyüyen bir tümör türüdür; çocuklarda nadir görülür.

Şiir yazmak kanser tedavisine nasıl yardımcı olur? Doğrudan tıbbi bir etkisi olmasa da, hastaların duygularını ifade etmelerini ve psikolojik dayanıklılıklarını artırmalarını sağlar.

Barış Coşkun’un gelecek hedefi nedir? Doktor olarak kendisi gibi zorlu süreçten geçen hastalara umut olmak istiyor.

Sonuç

Anne-oğulun ortak kanser mücadelesinden doğan “Sabır Çiçeği” kitabı, aynı süreci yaşayan hastalara ve ailelerine umut kaynağı olmayı hedefliyor. Barış Coşkun’un gelecekte doktor olma hayali, hastanede geçen yıllarda yazdığı dizelerle şekilleniyor: “Uzayıp gider o soğuk beyaz koridorlar, zamanın durduğu, saatlerin sustuğu yerdir.”