Besindeki küflenme farklı kanser türlerinin gelişiminde birinci dereceden sorumlu. Mikotoksin denilen ölümcül zehir içeren küf ekmekten baharata kadar birçok gıdada gelişiyor.

BesinlerdeKİ ölüm tehlikesi taşıyan küflerle çoğumuz günlük hayatta sık karşılaşır ama önemsemeyiz. “En fazla zehirlenirim” diyerek ekmeğin küflü kısmı atılır, diğer tarafı yenilir. Oysa küf, buzdağı gibidir. Küflenme çok hızlı ilerlemiş ve besinin göremediğiniz bölümlerine geçmiştir.  Küfün içerdiği zehir, mikotoksin olarak adlandırılan madde çoğu kanser türünün oluşumuna yol açar.  Bazı küflerin metabolizmaları sonucu ürettikleri mikotoksinlerden aflotoksinler en çok; yağlı tohumlar, kuru bakliyat, sert kabuklu meyveler, kuru meyveler, tahıllar, peynirler, süt ve süt ürünleri ile meyve sularında bulunur. Özellikle kırmızı pul biberde aflatoksine rastlanmıştır. Bu yüzden baharatların uygun koşullarda saklanması sağlanmalıdır. Aflotoksin, karaciğer kanserine neden olur. Bu toksinler ışığa karşı duyarlıdır. Güneşte bekletildiklerinde bir günde yüzde 50’si bozulur, pişirme sıcaklığına da dayanıklıdır. Ancak 270  derecede bozulur.

Pirinç pişirilse de zehiri yok olmuyor 

  Mikotoksinlerin ikinci grubu ise trikotesenlerdir. Bunlar saklama süresince bozulmaz, normal pişirme ile harap olmaz. Bu toksinleri üreten küfler;  mantarlar, mısır ürünleri, pirinç ve diğer tanelerde yer alır. Zehirlenmeler daha çok küflenmiş tahılla beslenen kişilerde, tatlı patateste üreyen belli bir küfün, sarı pirinçte oluşan kanser yapıcı mikotoksinin, küflenmiş meyve ezmesi ve sularının tüketimi ile oluşabilmektedir. Mikotoksinlerden biri de küflü pirinç ve arpada bulunan okratoksindir. Bu toksinböbrek hastalıklarına neden olabilir.  Toksinleri önlemenin en etkin yolu ise, tanelerin tam olgunlaşmamış olarak hasat edilmesi ve nemin yüzde 15’in altında tutulmasıdır. Tanelerin saklandığı yerin nemi arttıkça küfler de çoğalır. kaynak